BEWintersport is ook beschikbaar op wintersport.be
sluiten
In kaart gebracht: Avoriaz

In kaart gebracht: Avoriaz

Roel op 28 november 2019 · 14 reacties

Aankomt van de kabinebaan in Avoriaz in 1975
Aankomt van de kabinebaan in Avoriaz in 1975
Sommigen verfoeien het, anderen loven juist de ligging en bouwstijl van een van de bekendste kunstmatige skistations van Frankrijk. Avoriaz is vanaf het begin, in de jaren zestig, onderwerp van verhitte discussies als het gaat om smaak, innovatie en gemak voor de wintersporter. Feit is dat Avoriaz anno 2019 een goed draaiend wintersportdorp is geworden op een sneeuwzekere hoogte van 1800 meter, te midden van het op een na grootste skigebied ter wereld, Portes du Soleil.

Droog, onvruchtbaar plateau

Avoriaz ligt op een plateau hoog boven het dal van Morzine. Voordat de ski-industrie hier neerstreek waren de uitgestrekte grasweiden het domein van koeien die ‘s zomers vanuit Morzine naar boven werden gebracht. Begrazen was het enige wat de Alpenbewoners met de droge, onvruchtbare vlakte konden doen. De koeien waren eigendom van invloedrijke families. Tussen 1138 en 1148 waren het de heren van Faucigny en Rovorée die de gronden van het huidige Avoriaz in bezit hadden. Aan die laatste familie dankt het skistation ook zijn naam: in die periode dook de naam ‘Ovoreia’ of ‘Evoreia’ op.

Het bergplateau van Avoriaz voor 1965
Het bergplateau van Avoriaz voor 1965

Het begin van het station

In het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw was het bergplateau nog steeds zo goed als leeg; naast koeien stonden er alleen enkele losse hutjes waar de argeloze bergwandelaar aan voorbij liep. Een van hen was Jean Vuarnet, een wedstrijdskiër uit het naburige Morzine die in 1960 goud had gewonnen op de Olympische Spelen van Squaw Valley. Vuarnet kende de omgeving op zijn duimpje en liep ook ‘s winters omhoog tegen de flanken van de Chavanette en Les Hauts Forts om door de maagdelijke sneeuw te skiën. Hij zag het enorme potentieel van de hellingen en na zijn gouden medaille werd het zijn droom om deze bergen toegankelijk te maken voor skiërs. “Ik kon niet wachten om deze plek te ontsluiten in de winter. Voor de mensen uit Morzine zou het voelen als dat ze naar Alaska zouden gaan!”, zei Jean Vuarnet destijds. Zijn lagergelegen thuisbasis Morzine was toen al lang een geliefd wintersportoord.

Het dorp in 1970
Het dorp in 1970

De eerste lift

Op 28 december 1962 werd Avoriaz officieel gesticht via een overeenkomst met de gemeente Morzine. Er mocht in overleg met de gemeente een skigebied worden ontwikkeld. Na de bouw van de eerste lift kwam Jean Vuarnet al in financiële problemen. Hij zocht iemand die thuis was in vastgoed en die wilde investeren in zijn droom. Hij besprak daarop zijn ideeën met Robert Brémond, een ervaren ontwikkelaar die veel gebouwd had in Parijs. Deze vond de bergen “iets voor de jeugd” en dus schoof hij zijn zoon, Gérard Brémond, naar voren. Hij zei tegen zijn zoon: “Ik help je op weg, betaal me later maar terug.” Met (omgerekend) 2 miljoen euro aan budget stichtte Gérard Brémond een lift- en een vastgoedbedrijf voor Avoriaz.

De eerste kabinebaan (1962)
De eerste kabinebaan (1962)

Voor het project zocht hij een groepje jonge architecten bij elkaar die hem gingen helpen. Jean-Jacques Orzoni, Jean-Marc Roques en Jacques Labro hadden pas net hun studie afgerond maar kwamen samen met Gérard Brémond tot een voor die tijd unieke formule. Avoriaz moest bezoekers een uitweg geven voor het haastige, drukke leven van de stad. Hun gedachte was: “Hoe kun je vakantie vieren in een dorp omringd door verkeer?” Ook de relatie met de natuur en de omgeving was vanaf het begin een belangrijk uitgangspunt. De auto moest aan het begin van het dorp worden neergezet en toeristen mochten zich alleen te voet, op ski’s of per slee door het dorp verplaatsen. Ook wilde men geen vervuilende, oliegestookte kachels in het dorp; alle hotels en appartementen moesten elektrisch worden verwarmd. Tot slot moesten de gebouwen bescheiden maar harmonieus in de omgeving passen. Of dat helemaal gelukt is, is een kwestie van smaak, maar het is deze visie die heeft geleid tot de bijzondere architectuur die je tot op de dag van vandaag nog in Avoriaz aantreft. De appartementencomplexen vormen min of meer een geheel met het landschap, en je hoeft niet veel fantasie te hebben om te zien dat ze enige gelijkenis vertonen met de rotsformaties om het dorp heen.

Pistekaart van Avoriaz uit 1966
Pistekaart van Avoriaz uit 1966
Pistekaart uit 1980
Pistekaart uit 1980

Aparte wet In 1557 werd het eigendom van het bergplateau overgedragen aan de Société des Alpagistes du Crot aux Chiens, een verbond van verschillende grondeigenaren. De statuten van het gebied blijken hierdoor onder de Sardijnse wet te vallen, en niet onder het Franse recht. Dit betekent dat de gronden niet mogen worden doorverkocht aan een persoon buiten het verbond. Uiterst lucratief voor de huidige honderden eigenaren, aangezien men niet meer leeft van koeien maar van de verkoop van liftpassen.

Niet onomstreden

De visie van het team van Gérard Brémond was niet onomstreden. In de jaren zestig werden Franse skistations vooral als functionele blokkendozen neergezet. Het was een tijd waarin de Fransen lieten zien dat de mens sterker en slimmer was dan de natuur. In Avoriaz pakten ze het echter iets subtieler aan. De gebouwen hadden minder scherpe hoeken en waren bedekt met Canadees cederhout, een houtsoort die lage temperaturen verdraagt en van nature tegen rotting bestand is. Potentiële investeerders snapten er niks van, velen weigerden geld in het skigebied te steken. Ook Maurice Michaud, een ingenieur verantwoordelijk voor de toeristische ontwikkeling van de Franse Alpen, nam geen blad voor de mond. Hij noemde het eerste gebouw “een gezwel”, vond het dorp op een achterstandswijk lijken en voorspelde dat de voorgestelde verbinding met Zwitserland er nooit ging komen. In een tijd waarin de auto een statussymbool was geworden was het idee van een skigebied zonder auto’s te bizar voor woorden.

Maquette van het skistation
Maquette van het skistation

Voor de jetset

Het begin was ook aarzelend. Op de Tête aux Boeufs-piste stond aanvankelijk maar één sleep- en één stoeltjeslift, en er was in het hele skigebied één bar/restaurant. Dit diende tevens als receptie, en de achterkamer was de slaapzaal voor de pisteurs. Vlak voor Kerstmis 1966 werd het eerste hotel van Avoriaz geopend, Hotel Dromonts. Het had gezellige hoekjes, kruisende looppaden en open haarden. Het toerisme kwam vervolgens op gang. Eerst vooral onder de jetset, waar het bekend werd als ‘Saint-Tropez des Neiges’ (Saint-Tropez van de sneeuw). Het werd de favoriete bestemming van Brigitte Bardot en andere Franse sterren. Gérard Brémond had goede connecties in dit wereldje, waarmee het skistation aan een verdere groei begon en de prijs van het onroerend goed begon te stijgen.

Bouw van Hotel Dromonts
Bouw van Hotel Dromonts
Foillis stoeltjeslift, jaren 60
Foillis stoeltjeslift, jaren 60

Pierre et Vacances

Toch kampte Avoriaz nog met een probleem: het dorp was buiten de vakantieperiodes zo goed als leeg. Brémond kwam toen op het idee om appartementen op een buy-to-let-basis te verkopen. Eigenaren zouden in bepaalde periodes gebruik mogen maken van hun appartement, maar de rest van de tijd worden ze door een agentschap verhuurd aan andere toeristen. Een idee dat Gérard Brémond schatrijk zou maken in de vorm van 'Pierre et Vacances’, een bedrijf dat nog steeds nauw verbonden is met Avoriaz. Het concept werd later uitgebreid naar talloze andere skigebieden en daarna strandvakanties. Met het verdiende geld kon Gérard Brémond zijn schulden aflossen, inclusief het geld dat hij van zijn vader had geleend.

Fotocredits: avoriaz.com

Op de hoogte blijven van de laatste artikelen? Meld je aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief!


Plaats een reactie

Om te posten op dit forum heb je een account nodig. Login of maak een account aan.

Reacties

  • WillemJona 28-11-19 08:01
    WillemJona 28 november 2019 · 08:01
    Interessant verhaal. Dank je wel! Ik ben er veel geweest, ook in de zomer. Ik kan altijd erg genieten van deze bijzondere gebouwen.
    Ik zie op het kaartje dat er in 1966 rode afdalingen waren vanuit Avoriaz naar Morzine. Ik vraag mij af waarom deze later zijn verdwenen. Is dat bekend?
    La Plagne 11-18 jan 2020
  • Alke 28-11-19 08:42
    Alke 28 november 2019 · 08:42
    Ik zie op het kaartje dat er in 1966 rode afdalingen waren vanuit Avoriaz naar Morzine. Ik vraag mij af waarom deze later zijn verdwenen. Is dat bekend?
    WillemJona op 28 nov 2019 08:01


    Ik zat daar ook naar te kijken en vraag me echt af of die er ook echt geweest zijn of dat ze die graag wouden maken, ze lijken me praktisch gezien niet te doen. Zeker de meest rechtse is niet mogelijk zoals die hier is ingetekend.

    Iemand oud genoeg die er toen geskied heeft? 😃 😉
  • Tiny-M 28-11-19 10:46
    Tiny-M 28 november 2019 · 10:46
    Leuk om te lezen! Nooit in Avoriaz zelf verbleven, maar regelmatig in PDS. Ondanks dat het niet een pittoresk dorp is, vind ik het wel wat hebben die gebouwen met hout bedekt. Ook de sledes met paarden in de winter geeft een bijzondere beleving.
  • Telemark 28-11-19 10:48
    Telemark 28 november 2019 · 10:48
    Het is op oude skikaarten uit de jaren '50 en '60 niet ongebruikelijk om (ook) skiroutes te tonen, het kan dus ook een route door een couloir zijn.
  • Marijnt 28-11-19 12:22
    Marijnt 28 november 2019 · 12:22
    Leuk om wat historie over Portes du Soleil te lezen en zodoende ook het ontstaan van Pierre et Vacances, interessant! Een paar geweest en de architectuur is inderdaad wat vreemd ogend, maar wel fijn dat het een autovrij dorp is!
  • Alke 28-11-19 13:38
    Alke 28 november 2019 · 13:38
    Het is op oude skikaarten uit de jaren '50 en '60 niet ongebruikelijk om (ook) skiroutes te tonen, het kan dus ook een route door een couloir zijn.Telemark op 28 nov 2019 10:48

    Als ze die omhoog willen lopen misschien, maar wat ik van die wand gezien heb is het onmogelijk om daar zo een afdaling te hebben zonder een zeer stevige klim omhoog.
  • Quisa2 28-11-19 14:22
    Quisa2 28 november 2019 · 14:22
    Wat een leuk stuk @Roel! 😃
    Slippery slippery slidy slidy slopy slopy
  • nils3 28-11-19 17:23
    nils3 28 november 2019 · 17:23
    Leuk!
    Dit jaar voor de 9e keer naar Les PDS (la chapelle)
    Blijft heerlijk. Wij verblijven daar liever aangezien niet iedereen voor het skien meegaat. sowieso vond ik voor de skiles van onze zoon van 3 tm 7 jaar Crete Beni super. Dit jaar moet hij voor Bronze naar het grote gebied.
    Fijn dat avoriaz en Chatel weer wat liften vernieuwen en extra hebben gebouwd.
  • FBeer 28-11-19 17:30
    FBeer 28 november 2019 · 17:30
    2 keer in Avoriaz verbleven (afgelopen februari nog) en 1 keer in Morzine (Telepherique, het oude gondel gebouw, goed voor de portemonnee...). Wellicht heeft het te maken met het gezelschap waarmee we telkens daar waren (13 tot 17 familieleden), maar het dorp voelde na de 1e keer al als thuis komen. Zeker als je in januari/februari in Avoriaz zelf bent, en de bomen zijn allemaal met lampjes versierd, mensen worden verreden in paard en wagen, de gezelligheid 's avonds verzamelt zich in het dorp en iedereen komt daar vanuit de "wijken" naartoe in het donker... Het heeft iets.
    Apres ski ga je er niet vinden, klaar. Er wordt gefeest, maar het heeft weinig met apres ski te maken. Maar zeker met kinderen is het een mooi gebied met mogelijkheden voor elk soort wintersporter, gezien de grote van het gebied (wat wel afhangt van welke skipas je koopt: Avoriaz of Portret Dus Soleil).

    En de architectuur? Ja, de meningen verschillen. Persoonlijk ben ik er wel over te spreken, vooral de gedachte erachter: niet aanpassen aan wat de investeerders willen. Dit is zoals wij het zien, dus dit zetten we er neer. En zeg nou zelf, zo is het best een plaatje:

    Wanneer de dagen korter worden, blijf dan altijd krenten in de pap fleppen!
  • Alke 28-11-19 18:07
    Alke 28 november 2019 · 18:07
    Het mooie van de manier van bouwen is dat je het van een afstand niet echt zit, door de vorm en het materiaal valt het als het ware weg tegen de bergen erachter. Als je in de zomer in Morzine bent met mensen die niet weten waar Avoriaz ligt, dan gaan ze het 9 van de 10 keer niet zien. Van dichtbij is het misschien wel iets minder mooi 😉
  • Frank9 28-11-19 20:11
    Frank9 28 november 2019 · 20:11
    Ik vind niet alle Franse skidorpen mooi, maar Avoriaz vind ik zeer geslaagd. De sfeer is ook geweldig. Je skiet echt dwars door het dorp heen, alle straten zijn pistes, en de architectuur is weliswaar bijzonder maar, subjectief uiteraard, zeker niet lelijk. Aquariaz wordt niet genoemd in dit artikel, misschien wel een gemis want zo'n mooi zwemparadijs is natuurlijk een plus in zo'n gebied.
  • DerGraf 29-11-19 10:19
    DerGraf 29 november 2019 · 10:19
    Mooi verhaal! Had Corbusier ook niet wat met het ontwerp te maken?
    *bericht bewerkt door DerGraf op 29 nov 2019 10:21 (67% bewerkt)
    *keep cool and relax...*
  • Errant 29-11-19 11:00
    Errant 29 november 2019 · 11:00
    Mooi verhaal! Had Corbusier ook niet wat met het ontwerp te maken?DerGraf op 29 nov 2019 10:19
    Volgens mij was dat Flaine
  • Marko2 30-11-19 17:06
    Marko2 30 november 2019 · 17:06
    Flaine is ontworpen door meerdere architecten. Belangrijkste was Marcel Breuer die ook de Bijenkorf in Rotterdam heeft ontworpen.



Plaats een reactie

Om te posten op dit forum heb je een account nodig. Login of maak een account aan.